سه روز پرزنت در qnet
اوایل اسفند بود که یکی از بستگان با من تماس گرفت و یه پیشنهاد کاری داد،یه پیشهاد وسوسه کننده شرکت گردشگریی تو مشهد که نیاز به نیروی کار غیر بومی داره اونم با حقوق 7 میلیون تومن در ماه،درکنار این پیشنهاد یه پیشنهاد دیگه از همون شخص بهم شد و اونم کار در قسمت برق متروی مشهد با حقوق 5 میلیون تومن بود، با پیمانکار تماس گرفتم و درمورد کار و شرایطش صحبت کردم، تنها چیزی که درمورد هردوکار دستگیرم شد یک سری کلیات بود قرار شد اخر هفته همراه معرفم از لنگرود برم مشهد برای آشنایی با کار که بنا به دلایلی منتونستم برم و معرفم خودش رفت این اتفاق با افزایش شیوع کرونا تو کشور همراه شد و من رفتنم رو به تعویق انداختم تا روز 19 فروردین که به سمت مشهد راه افتادم
قبل از اینکه رفتم قطعی بشه با دوتا از دوستان صحبت کردم و هردو نفر بهم هشدار دادن که مراقب باشم چون مورد مشابهی برای یکی از دوستام و یکی از اشنایانش اطفاق افتاده بود
20 فروردین رسیدم مشهد،به معرفم زنگ زدم و محل ملاقات رو پارک ملت گذاشت ،بعد از 30 دقیقه انتظار با یکی از دوستانش اومدن دنبالم و راهی شرکت شدیم،شرکت جایی اطراف سرزمین موج های آبی توی یه مجتمع مسکونی بود!
بهم گفته شد که معرفم از سرکارش (پروژه برق متروی مشهد) 4 روز مرخصی گرفته تا کنار من باشه و من درطول آموزش ها حساس غریبی نکنم،وارد شرکت(بخونید خونه) شدم ،با استقبال خیلی خیلی گرمی رو به رو شدم،حدود 10 نفر توی اون خونه زندگی میکردن، بعد از کمی اشنایی اموزش ها رو شروع کردن؛ همراه معرفم یکی از آموزش دهنده ها وارد یکی از اتاق ها شدیم و اموزش روز اول استارت خورد،با کلیپ کوتاهی از دکتر علی اکبر جلالی درمورد پیشرفتا تکنولوژی اموزش من شروع شد،بعد از هرآموزش از اتاق بیرون میومدیم و یه مرور روی همون آموزش انجام میشد ،اموزش ها پشت هم شرع شده بود،مشاهده سمینار ده نمک،صحبت های رابرت کیوساکی ، انیمیشن کوتاه پابلو و برونو و چیزهایی دیگه ایک الان بخاطر ندارم اموزش هارو پشت سر میزاشتم،از روز اول سوالی که ذهنم رو درگیر کرده بود این بود که این کمپانی اسمش چیه که هربار با این جمله مواجه میشدم روز سوم متوجه میشی که کمپانی چه کمپانی فوق العاده ای هست و اگه بفهمی برگات میریزه و ..... از روز اول شاهد رفتار جو زده بودم،تک تک افراد کار رو جوری جلوه میدادن که انگار بهترین کار موجود درکل نیا هست و البته واقعا به این حرف اعتقاد راسخ داشتن
درمورد چند تا نکته باید چند خط بنویسم :
1- افرادی که اونجابودن همه با هم یک ارتباط نزدیکی داشتن یا برادر ،دوست صمیمی ،یا فامیل
2- سن کسانی که اونجا بودن از 22 سال تا حود 60 سال بود
3-درامد چندتاشون قبل از شروع اینکار بالای 7 میلیون تومن بودیه و یکسری هم بیکار بودن
4- تمام افراد احترام نسبتا زیادی به بالاسریشون داشتن تا جیی که وقتی یکی ا رده بالا ها برای سرکشی اومده بود همه کنار در به خط شدن (منو یاد سربازی انداخت)
برداشت
چیزی ک توی این پرزنت ازاردهنده بود حس بد و بار منفی نسبت به زندگیم بود ک بهم میدادن،توی کلاون 3 روز کم کم تما ناکامی ها و کمبود های زنگی جلوی چشمم اومد بطوری که چند بار نزدیک بود تسلیم بشم و همچیمو ول کن و اونجا کار کنم،این بار منفی نسبت به زندگیم اینقد زیاد شد که بعد از دو هفته همچنان اثراتش توی ذهنم مونده ، چیزای ک میگفتن درمورد زندگی معمولی یجورایی تحقیر امیز بود و به خودت بر میگشتی میدیدی درمورد تو هم صدق میکنه بعد واقعا ازیت میشدی میگفتی خاک تو سرم با این زندگیم?
جو زدگی(هرچند خودشون میگفتن جوگیری اصلا تو کا ما نیست) و فکوس کامل روی کسب درامد و زیرمجموعه گیری چیز دیگه ای بود که منو مردد کرد،سیستمی که بجای فروش فقط به دنبال زیرمجموعه گیری بود،من به یکی از اموزش دهنده ها گفتم ک من اگه نخام باهاتون کار کنم ولی بخام ازتون تور گردشگری بخورم شرایطش چطوره ،بهش برخورد و گفت مگه من تور فروشم ؟ شاید اشتباه از منه ولی من هیچ شیوه اصولی و درستی توی اینکار ندیدم
شیوه زندگی نسبتا معمولی بود بجز یکسری شرایط که شدیدا محدود کننده بود،کسی که عنوز وارد کار نشده و درحال اموزشه نمیتونه از خونه خارج بشه ،نمیتونه زیاد و یا ازادانه تماس تلفنی بگیره ،تقریبا هر سه تازه وارد وقتی میخاستیم زنگ بزنیم بالاسریمون همراهمون بود و یجورایی میخاست ببینه داریم چی میگیم
سیسم روی ارتقاع فکری اعضا خیلی تمرکز داشت ،یکسری کتاب وجود داشت که با ترتیب خاصی به اعضا میدادن که بخونن ،اما اگر به سطح مورد نظر نرسیده باشی نمیتونی کتاب اون سطحو بخونی،تمام کتاب ها کتاب های رشد شخصیتی و مثبت اندیشی بودن ولی وقتی ک خاستم یکی از کتاب هارو بدام اجازه ندادن و گفتم الان زمانش نیست
ادامه دارد....
به توکل نام اعظمت...